Wtyk straszyk
Coreus marginatus
Wtyk straszyk (Coreus marginatus) to najbardziej pospolity w Polsce przedstawiciel rodziny wtykowatych (Coreidae). Jego spłaszczone, skórzaste ciało osiąga 11–16 mm długości i ma brązowe lub szarobrunatne ubarwienie maskujące. Charakterystyczną cechą gatunku jest tarczowato poszerzony, lekko wywinięty ku górze odwłok oraz dwa drobne wyrostki między nasadami masywnych, czteroczłonowych czułków. Wierzch odwłoka pod skrzydłami jest jaskrawopomarańczowy. Owad ten występuje powszechnie na łąkach, ugorach, skrajach lasów oraz w ogrodach od kwietnia do jesieni. Zarówno larwy, jak i osobniki dorosłe wysysają soki z roślin zielnych – głównie ze szczawiu i rdestów, a w ogrodach także z malin i jeżyn. W razie zagrożenia wydziela substancję o intensywnym, nieprzyjemnym zapachu. Zimuje w stadium dorosłym w ściółce.